از دست دادن انگیزه مسئله سختیه، چون عوامل تقریبا زیادی در اون موثر ان. یکی از راحت ترین راه ها واسه بازگرداندن انگیزه، انجام دادن کارهاییه که دوست دارین. اما مشکلی هست: وقتی انرژی و اراده لازم واسه شروع کاری رو ندارین، انگیزه شما به طرف زیاده روی در کارایی کم زحمت تر مثل غذاخوردن یا سرگرمی جهت پیدا می کنه. همونجوریکه متوجه شدین این زیاده روی کاری فقط شرایط رو خیلی بد تر می کنه. پس چیکار باید کرد؟ اول باید دلیلای از دست دادن انگیزه رو مشخص کنین، بعد به دنبال راه های ایجاد و افزایش انگیزه خود بگردید. همراه ما باشین، می خواهیم شما رو در این راه کمک کنیم.

 

دلیلای از دست دادن انگیزه

۱. طردشدن از جامعه می تونه باعث از دست دادن انگیزه شه

از دست دادن انگیزه ممکنه دلایل زیادی داشته باشه. دیوید مک رنی، نویسنده وبلاگ رفتار انسانی و کتاب «اون قدرها هم باهوش نیستین»، به چند مورد از این دلیلا اشاره می کنه. در پژوهشی، از تعدادی دانشجو خواسته شد اول باهم آشنا شن و روی کاغذی بنویسن می خوان با کی همکار شن. بعد محققان بدون توجه به انتخابا به گروهی گفتن که انتخاب شدن و به یه گروه دیگه گفتن کسی اونا رو انتخاب نکرده. همونجوریکه انتظار میره، افراد انتخاب نشده ناراحت بودن اما این ناراحتی چیجوری بر رفتارشون اثر گذاشت و به چه دلیل؟

۳ دلیل از دست دادن انگیزه و راهکارهایی واسه بازگرداندن اون آموزشی

محققانِ تحقیق «هیچکی تو رو انتخاب نکرد» گفتن از اون جایی که اجتماعی شدن نیازمند خودکنترلی (self-regulation) است، آدما توقع دارن در مقابل کنترل رفتارشون پاداشی دریافت کنن. افرادی که در گروه انتخاب نشدها بودن، درد دوری شدن رو احساس کردن و این تجربه باعث شد خودکنترلی به نظرشون بیهوده آید. انگار با خودشون فکر میکردن «به چه دلیل به قوانین احترام بذارم، وقتی واسه هیچکی مهم نیس؟» این افکار، رخنه ای در مخزن اراده شون درست کرد و وقتی در برابر میز کلوچها نشستند نتونستن مثل بقیه در مقابل وسوسه خوردن مقاومت کنن. تحقیق دیگری نشون می ده، وقتی افراد احساس طردشدگی می کنن، نمی تونن معما رو حل کنن، میزان مشارکت در کار تیمی و انگیزه فعالیت شون کم می شه، جدا از اینکه اون احتمال مصرف مشروبات الکلی و دخانیات و بقیه رفتارهای خودتخریبگر در اونا زیاد می شه. طردشدن خودکنترلی رو از بین می بره و به نظر می رسه، یکی از دلیلای بی ارادگی باشه.

وقتی فردی دوری می شه انگیزه سعی رو از دست می ده، چون فکر میکنه واسه هیچکی مهم نیس. معمولا این باور درست نیس، چون تجربه دوری شدن از طرف یک یا چند نفر، نشون دهنده نظر همه افراد در همه موقعیتا نیس، اما فرد طردشده احساس می کنه، واقعا واسه هیچکی مهم نیس و واسه همین بی انگیزه می شه.

۲. ندیده گرفتن نیازای جسمی، انجام دادن کارا رو سخت می کنه

دوری شدن تنها دلیل از دست دادن انگیزه واسه فعالیت نیس. ممکنه دلیل واقعی از دست دادن انگیزه غذا نخوردن باشه:

دانشگاهای کلمبیا و بن گورون پژوهشی رو در سال ۲۰۱۰ منتشر کردن. در این تحقیق، ۱۱۱۲ مورد حکم قضایی رو بررسی کردن که در طول ۱۰ ماه درباره آزادی مشروط زندانیان صادر شده بود. نتیجه تحقیق نشون داد، بی معطلی بعد از صبحانه و ناهار، بیشترین شانس واسه گرفتن آزادی مشروط هست. به طور میانگین، قضات حدود ۶۰ درصد از موافقتا رو بی معطلی بعد از وعده غذایی صادر کرده بودن. بعد از اون، میزان موافقتا کم کم کاهش می پیدا تا اونکه درست قبل از وعده غذایی، میزان موافقت با خواسته آزادی به ۲۰ درصد مقدار قبل رسید. هر چه مقدار گلوکز در بدن قاضی پایین تر باشه کمتر تمایل داره تا تصمیمی فعال بگیره و با آزادی فردی موافقت کنه و نتایج احتمالی اونو قبول کنه. ازاین رو بیشتر به تصمیمای منفعلانه روی میاره و تصمیم درباره سرنوشت زندانی رو به روزهای آینده موکول می کنه.

وقتی زندگی پرمشغله ای داشته باشین، بسیار پیش میاد که صبحانه نخورید یا دیروقت ناهار بخورین؛ درنتیجه به دلیل کمبود گلوکز نمی تونین درست فکر کنین و احساس می کنین انجام دادن کارا براتون سخت شده. حتی چون بیشتر روز گرسنه بودین، بعد از غذاخوردن ممکنه به سردرد دچار شید؛ پس تنها کاری که می تونین انجام بدین، دراز کشیدنه. ندیده گرفتن نیازای جسمی مون می تونه باعث از دست دادن انگیزه واسه انجام کار شه، پس مهمه که مراقب بی نظمیا باشین تا بتونین درست شون کنین. یک راه واسه انجام این کار پرکردن فرم آزمایش روزانه س. می تونین روندهای مشابهی در کارای روزمره تون پیدا کنین. اگه این اینطوریه، بازگشت انگیزه تون شاید به اندازه صرف صبحانه یا نوشیدن آب کافی آسون باشه.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ۲۵ نکته ای که فوت و فن تصمیم گیری رو به شما می آموزد

۳. تصمیم گیری بیشتر از اندازه مغز رو خسته می کنه

۳ دلیل از دست دادن انگیزه و راهکارهایی واسه بازگرداندن اون آموزشی

اگه بخوام کاری کنم که هرچه زودتر روی کاناپه دراز بکشین و بستنی بخورین، یکی از سریع ترین راه ها اینه که مجبورتان کنم چند تصمیم مهم بگیرین. جون تیرنی در مقاله ای در نیویورک تایمز به این مسئله می پردازه: «خستگی به دلیل تصمیم گیری کمک می کنه تا بفهمیم به چه دلیل آدمای معمولی و مناسب از دست همکاران و خانوده شون عصبانی می شن، هنگام خرید لباس ول خرجی می کنن، از سوپرمارکت غذاهای ناسالم می خرن و نمی تونن در برابر پیشنهاد نمایندگی واسه ضدزنگ کردن خودروی جدیدشان مقاومت کنن. مهم نیس چقدر منطقی و تیزهوش باشین، نمیشه پشت سرهم تصمیم گرفت و بهای بیولوژیکی اونو پرداخت نکرد. این نوع خستگی با خستگی جسمی فرق داره: در خستگی به دلیل تصمیم گیری، در حالی که خودتون متوجه نیستین، انرژی ذهنی تون کاهش پیدا میکنه. هرچه در طول روز بیشتر تصمیم بگیرین، مغزتون کمتر می تونه تصمیما رو کنترل کنه تا اونکه در آخر از میانبرها استفاده می کنه.»

این قضیه فقط درباره تصمیمای مهم کاری صادق نیس، بلکه اگه مجبور باشین تعداد زیادی تصمیم کوچیک بگیرین هم ذهن تون خسته می شه. اگه نتونین تعداد تصمیمایی روزانه تون رو کنترل کنین، خواه ناخواه به رفتارهای تندرو دارین.

چیجوری انگیزه مون رو برگردانیم؟

۳ دلیل از دست دادن انگیزه و راهکارهایی واسه بازگرداندن اون آموزشی

واسه بازیابی انگیزه دو کار رو باید به طور هم زمان انجام داد:

  1. جنگ با دلیل کاهش انگیزه؛
  2. گول زدن خود واسه برداشتن اولین قدم.

دوری شدن از جامعه حس بدی داره و انگیزه انجام کاری رو از بین می بره، اما باید با مسئله روبرو شد. شاید کاری از طرف شما باعث می شه که بقیه طردتان کنن یا شاید با آدمای ناجوری رفت و اومد می کنین. با فرد یا افرادی که طردتان کردن صحبت کنین تا فهمیده باشین به چه دلیل این کار رو انجام دادن. اگه شما مقصرید ببینین چه جوری می تونین مشکل تون رو برطرف کنین و اگه اونا مقصرند به دنبال افراد جدیدی باشین. اگه حل مسئله ممکن نیس، به دنبال راه هایی واسه پرهیز از اون موقعیت خاص باشین، چون دوری شدن تکراری واسه هر کسی مضر و ناخوشاینده.

اگه از بدن تون مراقبت نمی کنین، راه حل اون روشنه. همونجوریکه قبلا اشاره شد، اول باید مسئله رو دقیق مشخص کنین؛ می تونین این کار رو با آزمایش روزانه انجام بدین. مشخص کنین چه نیازای جسمی ای رو ندیده می گیرین، بعد اونو اولویت اول بدونین.

زمانی که مسئله مربوط به تصمیم گیریه، کنترل همه تصمیما مشکل می شه، چون همیشه از زمان تصمیم گیری مون آگاهی نداریم. یک راه واسه برطرف کردن این مشکل، استفاده از فهرست تصمیم هاست (مثل فهرست کارا). با این کار از قبل میدونید چه تصمیمی رو چه زمانی باید بگیرین. کارا رو تقسیم کنین تا مجبور نباشید در یک روز بیشتر از اندازه تصمیم مهم بگیرین، فرصت و شرایطی واسه تصمیمای یهویی و ناخواسته جفت و جور کنین. تصمیمایی کوچیک مثل خرید خواروبار رو فراموش نکنین، چون حتی تصمیم گیری درباره خرید یا نخریدن مواد غذایی ممکن باعث اضطراب شما شه.

در آخر کاری پیدا کنین که دوست دارین انجامش بدین. ممکنه کاری خسته کننده مثل تمیز کردن خونه باشه یا کاری هیجان انگیزتر مثل ساختن بازی. هر کاری باشه، اولین قدم رو بسیار کوتاه وردارین؛ در حدی که فقط ۵ دقیقه زمان احتیاج داشته باشه. روز بعد مقداری جلوتر برید و هر بار کمی بیشتر جلو برید. وقتی چیزایی که به دست آوردین رو ببینین و دریابید به چه میزان سعی احتیاج داره، راحت تر می تونین زمان مشخصی رو بهش کار اختصاص بدین. از اینا گذشته، مهم شروع کردنه.



دسته‌ها: آموزشی